در مراسمی با حضور ریاست دانشگاه شیراز ، مرکز ترانزیت مرکزی مخابرات این دانشگاه افتتاح شد.
دکتر حمید نادگران، رئیس دانشگاه شیراز در این مراسم ، با قدردانی از دست اندرکاران این تحول در دانشگاه شیراز گفت: در هر موسسه آموزشی و پژوهشی ، به روز شدن سیستم های مخابراتی از ضروریات به شمار می رود.
وی افزود : دانشگاه شیراز با داشتن 17 هزار دانشجو که حدود نیمی از آنها در مقطع تحصیلات تکمیلی مشغول به تحصیل هستند؛ به شدت نیازمند استفاده از سیستم های مخابراتی پیشرفته است و باید به آن ها سرویس سریع، ایمن و خوب داده شود.
رئیس دانشگاه شیراز گفت : سیستم مرکز ترانزیت مرکزی مخابرات دانشگاه شیراز، با سرویس ها و سرعتی که دارد خدمات قابل توجهی به دانشجویان و اساتید ارائه می نماید.
دکتر نادگران با بیان اینکه رتبه بین المللی دانشگاه شیراز از 800 به حدود 500 ارتقا یافته است؛ خاطر نشان کرد : این موفقیت نتیجه ی
تلاش و کوشش دانشگاهیان است و راهبرد اصلی دانشگاه شیراز حرکت به سمت دانشگاه کار آفرین است.
دکتر فرشاد خون جوش، مدیر مرکز فناوری اطلاعات و ارتباطات دانشگاه شیراز هم در این مراسم گفت : بعد از برنامه ریزی های لازم، مرکز ترانزیت دانشگاه از حالت سنتی به دیجیتال تبدیل شد و این فرایند طی یک روند 20 ساله صورت گرفت.
وی افزود : در سال 1378 بالغ بر صد و ده میلیون تومان به این پروژه اختصاص یافت و اولین اقدام در جهت دیجیتال شدن مرکز ترانزیت بود.
دکتر خون جوش تصریح کرد : برای نخستین بار در دانشگاه شیراز ، پهنای باند به یک گیگابایت افزایش یافته است .
در انتهای این مراسم از مدیر و کارکنان مرکز فناورای اطلاعات و ارتباطات دانشگاه شیراز تقدر شد.
گفتنی است ، در سال 1378 مرکز تلفن الکترومکانیکی پردیس ارم با یک دستگاه مرکز دیجیتال تعویض شد و در همان سال با استفاده از پروتکل های ارتباطی، سیستم مخابرات دیجیتال دانشکده های مهندسی، علوم و پزشکی( در آن سال ها قسمتی از مدیریت دانشگاه در دانشکده پزشکی و نبش خیابان صورتگر قرار داشت) با یکدیگر شبکه شدند و اولین حرکت در جهت تماس تلفن های داخلی قسمت های مختلف دانشگاه با یکدیگر بدون اپراتور برداشته شد. لازم به ذکر است که دانشگاه در هر واحد خود تعداد زیادی اپراتور داشت که هر کدام جداگانه وظیفه ارتباط غیر اتوماتیک قسمت های مختلف با یکدیگر را عهده دار بودند.
در سال 1383 مرکز تلفن سوئیچ نرم افزاری (soft switch) یا همان VOIP برای اولین بار در دانشگاه توسط مخابرات دانشگاه و با همکاری شرکت گویان افزار نصب و راه اندازی گردید این سیستم توانائی راهبری 1000 شماره را دارا بود. بدین ترتیب تا سال 1391 دانشگاه بزرگ شیراز دارای بزرگترین شبکه تلفن های داخلی دانشگاه های کشور یعنی 10 هزار پورت تلفن گردید.
بدلیل استهلاک زیاد (نزدیک به 20 سال کار بدون وقفه ) مرکز ترانزیت یاد شده و کمیاب شدن قطعات موجود در بازار و همچنین تغییرات فناوری طی سال های اخیر، مدیریت مرکز فناوری اطلاعات و ارتباطات با همکاری مدیریت دانشگاه تأمین اعتبار لازم جهت تعویض سوئیچ اصلی دانشگاه را انجام داده و در نهایت با برگزاری مناقصه و همکاری شرکت دانش بنیان گویان افزار نسبت به تعویض و پیکره بندی سیستم ترانزیت جدید اقدام شد .
